Oude koeien en jonge haantjes

We maken een frisse start. Oude blogs worden gearchiveerd en nieuwe zullen met vaste regelmaat verschijnen. Oude koeien zijn leuk ter decoratie, maar ze leveren niks meer op. Je moet er op tijd bij zijn om de huid mooi te kunnen prepareren, de schedel mooi schoon krijgen is best een dingetje en ieder zo zijn ding. Nou hou ik eigenlijk wel van allebei. Daarom heb ik een knoop doorgehakt. Ik hou van schrijven. Commercieel en voor de lol. Beide manieren overlappen elkaar in grote mate.

Ik hou ook van het buitenleven op de Dijk in de Betuwe. Het schrijven en het buitenleven ga ik nog meer combineren. Allebei geven ze enorm veel energie. En daar hoort dan ook alles bij. Regelmatig bloggen, naast de jacht op commerciële opdrachten. Maar ook het verzorgen van de kippen, konijnen en katten. Dat gaat volgens mij verder dan voeren, hokken schoonmaken en een keertje borstelen of kortwieken. Voor de konijnen en katten geldt dat ze regelmatig de dierenarts zien en ze geknuffeld worden. De kippen vragen andere aandacht. Een goed en uitdagend hok, met voldoende ruimte voor alle kippen. Onze kippen zijn half wild, maar heel sociaal. Ze slapen het liefst in de bomen of op de schutting van de buren. Er zijn naast de geplande nestjes vorig jaar ook een paar nestjes spontaan onder struiken uitgebroed. Dus waren er teveel kippen. Op een zaterdag heb ik mijn eerste haan zelf geslacht en schoongemaakt. Vier jaar heb ik naar dat punt toegeleefd, de ene keer bewuster dan de andere keer. Het is bijzonder. Je neemt het leven van een gezond dier en maakt er voedsel van. Het dier heeft een heel mooi leven gehad en voor zijn dood is hij nog rustig geknuffeld. Hij ging heel mooi. Bijzonder ook omdat ik mij omring met mensen die het doden van dieren moeilijk, lastig en/of verkeerd vinden. Het blijft toch iets waar ik voor kies. Ik kan ook naar een biologische slager gaan. Maar er zijn ook vrienden die jagen, buren die slager zijn of zijn geweest en zelfvoorzienend in veel voedsel zijn. Zelf vond ik het wel heel stoer. Zelf mijn eten regelen. Mijn Opa deed het altijd al en ik laaf mij nogal graag aan zijn levenswijze. De Opa van mijn man was lang jager. We hebben het dus allebei meegekregen. Daarbij vinden wij het belangrijk om bewust met dingen om te gaan. Een jagende vriendin heeft  besloten alleen nog maar vlees te eten waarvan ze weet waar het vandaan komt. Dus niks zomaar van de slager of supermarkt. En dat vind ik een heel mooi streven. Wij houden allemaal van vlees, dus dat blijven we eten. Maar dan wel bewust. En onze eigen kippen zijn heel bewust veel vrij gelaten, hebben veel ruimte en worden goed verzorgd. En dan smaakt een stukje vlees ineens veel lekkerder.

Wat heeft dit nu met het schrijven te maken? De bewuste keuze om voor mezelf te beginnen was al gemaakt. Daar ging ik vol vuur voor en dat blijf ik ook doen. En soms moet je dan een knoop doorhakken om een hernieuwd soort bewustzijn te krijgen waarom je het doet. De flow is goed, maar soms is het lekker om even met handen en voeten in de klei te gaan staan en de grond te voelen waarop je bouwt. En die grond voelt verdomd goed.

haan en kip bij de kas